ActionAid’s nieuwe rapport ‘The Gender Face of the Climate Crisis’ laat zien hoe vrouwen, en met name vrouwen in het Mondiale Zuiden, de klimaatrekening betalen van de 1% rijksten in de wereld, wat overwegend mannen zijn. Het werpt licht op hoe vrouwen harder geraakt worden door klimaatverandering en geeft daarnaast inzicht in de 1% die verantwoordelijk is voor de grootste uitstoot – door hun consumptie, reisgedrag en investeringen. ActionAid pleit voor meer vrouwen aan de beslissingstafels om effectief en inclusief klimaatbeleid te realiseren.

Klimaatverandering raakt bepaalde aspecten van de samenleving het hardst: landbouw, informeel werk en ‘s werelds armsten. In deze categorieën zijn vrouwen oververtegenwoordigd. Vrouwen zijn wereldwijd verantwoordelijk voor 50-80% van de voedselvoorziening, maar bezitten slechts 10% van het land. Door de beperkte controle over land is aanpassen aan klimaatverandering moeilijker. Daarnaast werkt 75% procent van de vrouwen in het Mondiale Zuiden in de informele sector en heeft dus geen economisch vangnet om te kunnen reageren op klimaatrampen. Van de groep 1,3 miljard armsten op de wereld is 70% vrouw.

Naast de toegang tot voedsel en water wordt door klimaatverandering ook de toegang tot gezondheid, energie en onderwijs voor vrouwen en meisjes bedreigd. Zo zien we in Somalië dat wanneer jongens en meisjes hun school moeten verlaten door extreme weersomstandigheden de helft minder meisjes terugkeren naar school op een nieuwe locatie. Zonder educatie zijn vrouwen en meisjes minder in staat economisch zelfstandig te zijn en zich weerbaar te maken tegen klimaatverandering. Verder blijkt dat geweld tegen vrouwen in Oeganda toeneemt door klimaatverandering. Vrouwen moeten verder lopen om water te halen en lopen hierdoor meer risico op seksueel geweld. Meisjes worden uitgehuwelijkt zodat een familie de andere monden in het gezin kan voeden. En in tijden van minder werk of inkomen, stijgt het huiselijk geweld tegen vrouwen.

Ook in Nederland trekken vrouwen aan het kortste eind. Oudere vrouwen hebben een grotere kans dan mannen om aan hittestress te overlijden en het zijn overwegend eenoudergezinnen van moeders met kinderen die in energiearmoede leven en moeite hebben om de waterrekening te betalen.

We wisten al dat de 1% rijksten verantwoordelijk is voor 2x zoveel uitstoot als de armste helft van de wereld. Wat minder bekend is, is de gender disbalans die hierachter schuilgaat. Zo is in de USA slechts 4.5% van de 1% gebaseerd op het inkomen van een vrouw. De, door mannen gedomineerde, rijkste 1% veroorzaken niet alleen broeikasgassen met hun gedrag en consumptie, maar vooral ook via hun investeringen, aandelen, in de fossiele industrie. Dit beeld wordt nog schrijnender wanneer mannen het verduurzamingsproces vertragen en klimaatactie actief tegen werken, omdat het blijkt dat ze een deel van hun identiteit en macht ontlenen aan klimaatdestructief gedrag zoals het gebruik van fossiele transportmiddelen als grote benzineauto’s en vliegtuigen.

Vrouwen zijn nog zwaar ondervertegenwoordigd aan de beslissingstafels. Slechts 22% van de werkenden in de fossiele industrie zijn vrouw en tijdens de Klimaattop (COP) zijn er altijd meer mannelijke delegatieleiders dan vrouwen. ActionAid pleit er niet alleen voor dat vrouwen vaker meebeslissen over klimaatbeleid omdat ze harder getroffen worden, maar ook omdat gendergelijkheid en diversiteit ervoor zorgt dat meer belangen worden behartigd, mensen zich herkennen in beleid en dus ook meer draagvlak. De kwaliteit van beslissingen verbetert wanneer tenminste 35% vrouw is en meebeslist, maar dit is in klimaatbeleid helaas nog geen feit.

De investeringen in bedrijven van slechts 125 miljardairs zijn ieder jaar goed voor 393 miljoen ton aan CO2-uitstoot. Dit is gelijk aan de uitstoot van Frankrijk. Hun individueel jaargemiddelde is daarmee een miljoen keer hoger dan de gemiddelde uitstoot van 90 procent van de wereldbevolking. Dit blijkt uit het nieuwe klimaatrapport dat Oxfam Novib publiceert op de dag dat de VN-Klimaattop in Egypte van start gaat.

 Het nieuwe Oxfam-rapport, Carbon Billionaires, The investment emissions of World’s richest people, bevat een gedetailleerde analyse van de investeringen van 125 miljardairs in bedrijven en de CO2-emissies van diezelfde investeringen. Deze 125 miljardairs hebben een gezamenlijk belegd vermogen van 2,4 biljoen US dollar in 183 bedrijven. Deze investeringen zijn per persoon jaarlijks gemiddeld goed voor 3 miljoen ton aan CO2-uitstoot, dat is een miljoen keer meer dan de 2,76 ton aan CO2-uitstoot die gemiddeld per persoon wordt uitgestoten door 90 procent van de wereldbevolking. Het werkelijke cijfer zal waarschijnlijk nog hoger zijn omdat bedrijven systematisch het werkelijke niveau van hun CO2-uitstoot onderschatten en niet alle investeringen van miljardairs in bedrijven bekend zijn.

“De gezamenlijke CO2-voetafdruk van de investeringen van deze miljardairs is gelijk aan die van landen als Frankrijk, Egypte of Argentinië”, zo stelt Oxfam Novib klimaatexpert Jacqueline Persson.  “De grote en groeiende verantwoordelijkheid van de rijksten voor de totale, wereldwijde CO2-uitstoot staat zelden ter discussie bij het maken van klimaatbeleid. Dit moet veranderen. Deze investeringen jagen de groeiende klimaatcrisis verder aan.”

“De privé-uitstoot van miljardairs, met hun privéjets en superjachten, is al duizenden keren hoger dan de gemiddelde uitstoot van het merendeel van de wereldbevolking. Dat is onaanvaardbaar. Maar als we de CO2-uitstoot van hun investeringen daarbij in aanmerking nemen, dan is hun CO2-uitstoot een miljoen keer hoger”.

Oxfam heeft openbare, publieke gegevens gebruikt om de “investeringsemissies” te berekenen van deze miljardairs. Zij moeten een belang van meer dan 10 procent in een bedrijf hebben. Het aan hun toegerekende aandeel in de CO2-uitstoot van een bedrijf is in overeenstemming met de grootte van hun belang in dit bedrijf. Het rapport maakt duidelijk dat miljardairs gemiddeld 14 procent van hun investeringen in vervuilende industrieën steken. Slechts één miljardair in de steekproef had investeringen in een bedrijf voor hernieuwbare energie.

Volgens de UNEP zullen de kosten voor aanpassing aan klimaatverandering voor ontwikkelingslanden stijgen tot $300 miljard per jaar in 2030. Afrika alleen zal tussen 2020 en 2030 $600 miljard nodig hebben.

Oxfam roept de deelnemers aan de VN-Klimaattop op:

• Om meer regulerend op te treden richting investeerders op het gebied van vergroening van hun investeringen, inclusief de investeringen van miljardairs.
• Vele meer het principe ”de vervuiler betaalt” te hanteren bij het ontwikkelen van klimaatbeleid.   Dit zal de uitstoot drastisch verminderen en miljarden opleveren die kunnen worden gebruikt om landen te helpen het hoofd te bieden aan de gevolgen van klimaatverandering en het verlies en de schade die ze hierdoor oplopen te vergoeden.
• Bedrijven te dwingen om transparant te rapporteren over al hun CO2-emissies en te verplichten om ambitieuze en tijdgebonden actieplannen op te stellen om klimaatverandering tegen te gaan, met korte- tot middellange termijn doelen die in lijn zijn met de wereldwijde klimaatveranderingsdoelstellingen om tegen 2050 koolstofneutraliteit te bereiken.

Even if all the existing pledges and national targets to reduce greenhouse gas emissions are fully achieved, by 2030 we will still not meet the 1.5˚C threshold necessary to avoid an extreme climate crisis. Additional strategies and actions are urgently needed to close the gap. A new paper from PACE, WRI, Chatham House and NREL details current knowledge on the circular economy’s role in helping to avert the climate crisis.

Finding circular economy strategies can:

• Complement decarbonisation measures to further reduce emissions,

• Support the sustainable scaling of the clean energy transition and;
• Enhance adaptation to climate change.

Read more, see the nine calls-to-action and download the paper here.

De Nederlandse duurzame energie start-up Suncom Energy is erin geslaagd om de zonthermie technologie (CSP) waarvan de efficiëntie drie keer hoger is dan zonnecellen die direct elektriciteit opwekken, beschikbaar te maken voor kleinschaliger gebruik. Tot nu toe kon deze techniek alleen zeer grootschalig toegepast worden in centrales van honderden megawatt en gigantische investeringen. Bakkerijen, kassen, voedselverwerkingsfabrieken, zwembaden en wijken (stadsverwarming) krijgen hiermee toegang tot deze technologie. De Utrechtse start-up heeft recentelijk twee miljoen euro groeigeld opgehaald en is klaar om de eerste installaties te produceren. 

De technologische doorbraak van Suncom maakt het toepassen van CSP nu ook mogelijk op kleinere schaal bij dezelfde hoge temperaturen. Met parabolische spiegels van slechts twee meter breed kan Suncom’s technologie dezelfde hoge temperaturen bereiken die nodig zijn voor veel warmtetoepassingen en het opwekken van elektriciteit. De ontwikkeling naar kleinere installaties voor veel lagere financiële lasten maakt CSP aantrekkelijk voor een veel bredere markt.

CSP is ontwikkeld om de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen en de uitstoot van broeikasgassen te verminderen. Daarnaast biedt het een betaalbaar alternatief tegen exploderende energietarieven. De technologie van Suncom maakt gebruik van parabolische spiegels met een breedte van slechts 2 meter, significant kleiner dan traditionele CSP-technologie. De crux zit ‘m in de speciale buis in het brandpunt van de spiegels, de zogenaamde receiver. Hierdoor wordt vloeistof gepompt, welke verhit wordt door de geconcentreerde zon. Door het speciale ontwerp van de receiver kunnen temperaturen tot wel 500 graden Celsius worden bereikt. De hete vloeistof kan tussentijds worden opgeslagen in een warmtebatterij. Oorspronkelijk ontwikkeld als schaalmodel door oprichter Henk Arntz op zijn eigen zolder, is de CSP-technologie van Suncom nu in staat goedkoop groene energie te leveren door de kracht van de zon meer dan 100 keer te vermenigvuldigen.

Suncom heeft dit jaar haar eerste twee patenten ontvangen en heeft een succesvolle demonstratie achter de rug op het Plataforma Solar de Almeria, het meest toonaangevende CSP-instituut in Spanje. De CSP-oplossing van het Utrechtse bedrijf biedt betaalbare duurzame warmte op elk moment van de dag voor een breed scala aan markten en toepassingen. De technologie kan ook 24 uur per dag groene elektriciteit leveren variërend van 60 kW­e tot 5 MW e en de energiekosten verlagen met wel 70%.

Wereldwijde interesse

Vanuit verschillende landen is er interesse in de technologie van Suncom, waaronder Nederland, Spanje en Zuid-Afrika. De interesse komt uit verschillende sectoren waaronder landbouwproductie, bakkerijen, de verwarming van zwembaden, stadsverwarming, waterontzilting, mijnbouw en de levering van elektriciteit in afgelegen gebieden. Suncom schat de totale potentiële markt voor haar CSP-technologie op ruim €1.000 miljard.

Oprichter en CEO van Suncom, Henk Arntz: “We zijn op een missie om bij te dragen aan het de-carboniseren van de energievoorziening van de wereld. We bieden een bron voor 24/7 duurzame warmte en energie. Daarnaast kunnen we een goede oplossing zijn voor de stijgende energieprijzen die zowel bedrijven als huishoudens onder druk zetten.”

Investeerder en betrokken vanaf het allereerste begin Leon Adegeest: “Suncom’s baanbrekende technologie heeft de potentie de energiemarkt om te gooien. Voor de hoognodige transitie van fossiele brandstoffen naar groene alternatieven is het product dat Suncom biedt, precies waar de wereld op wacht. Al helemaal wanneer de kosten lager zijn dan voor fossiele brandstoffen.”

Investeerder Maarten Noort van Northpool Holding: “De combinatie van deze zeer efficiënte methode voor het produceren van zonne-energie met kennis van de handel in energie en van het weer kan een stevige bijdrage leveren in het verminderen van fossiel brandstofverbruik. Northpool ziet de investering in Suncom dan ook als een ideale stap naar een groenere toekomst.”

Ahead of COP27 in Sharm El-Sheikh next week, the World Business Council for Sustainable Development (WBCSD) and PwC are releasing a new report “Incentives for Scope 3 supply chain decarbonization: accelerating implementation”.

To reach net zero, businesses across the globe must address Scope 3 supply chain emissions. Decarbonization within the supply chain plays a critical role in realizing net-zero ambitions, and businesses are in a unique position to influence supplier behaviors, operations and investments through incentives.

Given the importance of value chain transformation, WBCSD launched a working group on Incentivizing Supply Chain Decarbonization to deepen the practical guidance shared and drive action on Scope 3 emissions. The working group has grown rapidly, reflecting the urgency and support needed to decarbonize supply chains. It now consists of over 50 member companies across 14 sectors, including heavy industry.

Throughout 2022, WBCSD in collaboration with PwC has facilitated working group sessions with member companies, looking at specific decarbonization levers that were voted by companies as the most valuable to focus on in order to drive impact.

The newly released report pulls together insights from the past year, summarizing outcomes from the group. It covers how to assess the relative ease and impact of implementing each lever, when and how to implement them, as well as who is responsible.

In particular, it looks at how existing procurement processes can be leveraged for decarbonization. This report aims to help readers identify the “quick wins” whilst also encouraging organizations to consider which levers will have the greatest impact in supporting longer-term decarbonization that is in line with net zero ambitions.

Download the report (pdf)

The vast majority of corporates pursuing climate action are enjoying better than expected financial returns, according to a major new survey that challenges the misconception that decarbonisation efforts can undermine commercial performance. The latest edition of the Sustainable Value Study from consultancy giant EY is based on a survey of over 500 chief sustainability officers (CSOs) or their equivalents at over 500 businesses globally with market caps in excess of $1bn. The survey found seven in 10 respondents are seeing financial benefits arising from their climate strategies that are exceeding their expectations. Moreover, those companies taking the most ambitious climate action are also seeing the greatest financial benefits, being 2.4 times more likely to see a significantly higher financial return than they expected.

Companies report climate action-related financial and commercial benefits on a number of fronts, including in areas such as staff retention, recruitment, brand perception, and customer purchasing behaviour.

EY said the evidence should serve to counter concerns that climate action can harm financial performance – a misconception that remains relatively widespread. The research also showed that concerns over financial returns are one of the greatest barriers to companies taking further climate action, with 36 per cent concerned decarbonisation efforts will both negatively impact financial performance and reduce their ability to compete in the market in the short term.

The survey also revealed that 93 per cent of the companies surveyed have made a public commitment on climate change, but just over a third have a commitment for 2030 and less than half plan to reduce emissions by 45 per cent or more in line with the goals of the Paris Agreement. Only 11 per cent of responding companies had made a commitment to net zero.

“While the Paris Agreement is a target for governments, it also sets a standard for the business community to meet,” said Steve Varley, EY global vice chair for sustainability. “Unfortunately, too little action is taking place too slowly to meet that standard.

“However, those companies acting now have lessons to teach the businesses dragging their heels, who may swiftly realise they are missing out on new business opportunities and genuine financial returns. Those taking decisive action are setting out an increasingly obvious ‘roadmap’ which can guide all businesses on how to become more sustainable, deliver on the priorities of their stakeholders and create financial value for their shareholders.”

The CSOs surveyed by the report highlighted a number of common barriers to bolder climate action in their organisation, including a lack of climate change expertise from the board or management; difficulty retaining or upskilling relevant talent; lack of data and technology to reduce emissions; and a difficulty securing financing for climate change initiatives.

In contrast, a majority of respondents said that climate action was now being driven by a host of factors, including a recognition of the need to enhance business resilience, a desire to improve ESG ratings, a response to demands from key stakeholders and the scientific need to act on climate change.

Encouragingly, over 60 per cent of responding companies plan to spend more next year to address climate change compared to this year, with a quarter planning to spend “significantly more”.

“While there are very real practical and cultural barriers to further climate action by businesses, our findings do show a genuine desire to overcome them,” Varley said. “Momentum must now build behind a culture of turning commitments into action, and there are clear business imperatives – and returns – in doing so.”

The release of the survey comes just a day after a new study from climate risk disclosure platform CDP, which underscored how growing numbers of businesses are taking steps to understand the financial implications of the escalating climate risks they are facing.

The report analysed companies listed on the FTSE 350 and STOXX Europe 600 stock market indices that responded to CDP’s 2021 climate change questionnaire, and found that the firms have identified financial impacts from both acute and chronic climate-related physical risks of $575bn.

“Extreme weather has the potential to punch a multibillion-dollar hole in company balance sheets,” said CDP’s joint global director of capital markets, Claire Elsdon. “CDP’s latest analysis shows some businesses understand this, while others could be denying reality. Progress is also being made on setting targets on the climate transition, but there is little follow through on plans and strategies to get there. There is precious little time for companies to get their act together. The message from this report is clear: there is more work to do, and it needs to start now.”